Coaching & Training

2 februari 2012

Afgelopen week meldde ik al op Twitter dat er een blog in de lucht hing.
Zoals dat voor vele schrijvers en bloggers geldt, heeft een idee tijd nodig om te rijpen.
Rijpen om de juiste woorden en de juiste toon te vinden.
Maar die toon he, dat is het moeilijkste. Ik ben namelijk gewoon boos en verontwaardigd!

Het onderwerp van deze blog is de maatregel van de eigen bijdrage in de GGz.
De bezuiniging die het kabinet per 1/1/12 heeft ingevoerd is dat iedere GGz-klant een forse eigen bijdrage heeft voor de hulp en zorg die hij ontvangt. Deze eigen bijdrage kan oplopen tot ruim tweehonderd euro per behandeling!

Voor de volledigheid voeg ik de link naar het fact-sheet dat uitgegeven wordt door de Rijksoverheid bij http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/geestelijke-gezondheidszorg/documenten-en-publicaties/brochures/2011/12/08/factsheet-maatregelen-curatieve-ggz.html

Even rekenen

Voor vele klanten van de Ggz zit het leven vaak niet mee. Onderstaand voorbeeld berust op waarheid. Hiermee wil ik de complexiteit aangeven van de zorgvraag die bij de Ggz gesteld wordt.

Voorbeeld

Je hebt een
1) gediagnosticeerd ptss (post traumatisch stress syndroom/stoornis), daarbij een

2) gediagnosticeerde depressie, en een

3)gediagnosticeerd angst en paniekstoornis.

Korte rekensom: 3 keer 200 euro = 600 euro.
Een gemiddeld inkomen van iemand met een GGz achtergrond ligt tussen de 800 en 1000 euro als alleenstaande (bestandsnorm 1/1/2012). Of als gezin tussen de 1000 en 1200 euro.

Van dit bedrag kan je al met grote moeite een paar euro opzij zetten om te sparen, laat staan om 600 euro eigen bijdrage te lappen!

Die hulp is er wel, zolang je maar de eigen bijdrage betaalt. Voor de zorgvragers van de GGz is dit vaak niet mogelijk: zij zijn op sociaaleconomisch gebied zwak. Door hun stoornis kunnen ze vaak niet werken en zijn daardoor afhankelijk van een uitkering. Of als ze wel kunnen werken dan vaak alleen in die beroepsgroepen die het minimumloon verdienen.
Vetpot is het geen zins!

Buiten de boot

Door deze maatregel gaat een grote groep mensen uitvallen. Zorg die ze broodnodig hebben om hun hoofd boven water te houden is niet langer bereikbaar.
Dat maakt me boos! Heel boos!

En dan heet de maatregel van de eigen bijdrage een bezuiniging te zijn. Au contraire zelfs! Want wat kost het de samenleving als deze mensen niet meer behandeld worden?

Gevolgen

De uitkeringaanvragen zullen toenemen.
Zo ook het aantal overlast veroorzakende types. Mensen die nu nog net in het gareel kunnen blijven, zullen straks zonder de noodzakelijke behandeling werkelijk uitvallen.
Dat kost weer extra geld voor de ordehandhavers. En uiteindelijk komen sommigen nog gestoorder weer de Ggz binnen, dan dat werkelijk nodig was geweest. Tenminste als ze hun behandeling hadden kunnen afronden.

Politiek

Ik tweette ook al eerder over mijn boosheid en verontwaardiging. Dat leverde me een leuk tweetcontact op met Esther Karsch, gemeenteraadslid van de PvdA in Leiden.
Tot mijn verrassing werd ik vandaag (2/2/2012) met naam genoemd in een videoboodschap van Lea Bouwmeester, lid van de PvdA in de Tweede Kamer.

De link naar deze boodschap vind je hieronder:

Het zou mooi zijn als dit geluid ook bij minister Schippers (VWS) binnen komt. En dan niet alleen bij haar ambtenaren, maar ook bij haar persoonlijk! Ik zou het op prijs stellen als zij eens een dag meeloopt met een bijvoorbeeld een SPV’er (sociaal psychiatrisch verpleegkundige) op laten we zeggen de afdeling ‘Stemmingsstoornissen’. En dan werkelijk het gesprek aan gaat met een zorgvrager.
Houdt zij dan nog steeds vol dat het acceptabel is om een zo hoge eigen bijdrage te vragen?