Bezige bij

21 september 2011

Afgelopen weekend was ik bij een bijeenkomst waar ik tijdens de lunch vertelde over wat ik zoal doe. Iets met mensen begeleiden bij hun persoonlijke ontwikkeling, en vooral ook iets met DISC, een instrument dat helpt bij het in kaart brengen van iemands natuurlijke communicatiestijl.
Dat wekte de belangstelling nog meer…

De meesten aan mijn tafel schoven hun stoel wat dichterbij, waardoor de kring onbedoeld een wat samenzweerderig karakter kreeg.
Ik vertelde natuurlijk eerst de grote lijnen van de oorsprong van DISC en nam ter illustratie mijn persoonlijk profiel als voorbeeld.

Mijn profiel is DSC, een doorzetter.
In het kort: ik ben vooral taakgericht (t.o.v. mensgericht) en gematigd introvert georiënteerd. Dat wil zeggen dat ik goed ben in het uitzetten van de rode lijn (D), overzicht kan houden op deelgebieden (S) en als laatste, niet onbelangrijk, zicht heb op de bijbehorende details (C.). Een valkuil is dat ik soms wat kort door de bocht kan overkomen: mijn I (interactieve vermogen) is niet zo goed ontwikkeld.

Bezige bij
Op dezelfde bijeenkomst was ook een ‘bezige bij’. Dat is degene die, als je met elkaar op reis gaat, de leiding heeft, zicht heeft over vertrek- en aankomsttijden, welke hotels je aan doet, en welke mensen nog in de bus ontbreken als het al lang voorbij de verzameltijd is geweest!
Omdat ik haar nog niet zo vaak gesproken had dichtte ik haar eenzelfde profiel toe als ik heb. De D van dominant: altijd met de neus vooraan, mensen aanjagen, ideeën hebben.
Maar ook een duidelijke S: weet feilloos wie waar mee bezig is en wat de stand van zaken is met een project. Kortom: ik schatte haar in als een doorzetter (Ds) of een doener (Sd).

Non-verbaal
Zo’n inschatting probeer ik meestal te staven met ‘controle-vragen’, gewoon om voor mijzelf wat duidelijkheid te creëren. Maar die vragen hoefde ik nu niet te stellen, want het gezicht van deze bezige bij verstarde toen ik mijn verwachting hardop uitsprak.
Uit haar non-verbale communicatie maakte ik op dat ze in de weerstand ging: haar ogen vernauwden zich, deed haar kin naar achteren, rechtte haar rug en ze verplaatste zich van het puntje van haar stoel naar achter in haar stoel.
Haar S-profiel deed van zich ‘spreken’!

Ja-zeggen
Er gebeurde namelijk iets waarover zij geen controle had, ik dichtte haar iets toe. Dat activeerde haar angst en alertheid. Mensen met een S-stijl schieten in de weerstand, wanneer er dreiging is.
Dit zie je vaak ook gebeuren in de werksfeer.
In een eerdere blog betoogde ik dat 70% van werkend Nederland een S-profiel heeft. In tijden van veranderingen en fusies zijn zij het die ja-zeggen en nee-doen.
Niet omdat ze per sé dwars willen liggen of niet loyaal zouden zijn aan de zaak, maar omdat dit in hun blauwdruk opgenomen is. In de werksfeer is het daarom van belang om rekening te houden met dat verandering angst met zich mee brengt. Woorden geven aan die angst helpt al om de weerstand te neutraliseren en een eerste aanzet te geven om de nieuwe weg in te slaan.

Tussen mij en de bezige bij is het goed gekomen hoor! Ze herkende mijn feedback en zag haar kracht. En ik, ik ga graag met haar op reis in november!

Wil je reageren op deze blog? Leuk!

Plaats een reactie